Tijdelijk maar 1 leerling

Beste volgers van ons verhaal. Op dit moment zijn we in Bariloche, Argentinie. Rik kwam met koorts uit Santiago aan en klaagde over pijn in zijn benen en rug. We besloten naar een dokter te gaan. Hij ligt inmiddels al voor de 3e nacht in een ziekenhuis. Ze hebben bloed geprikt, zijn plas onderzocht, foto's gemaakt van zijn rug, een MRI scan, en vanmiddag gaan ze verder onderzoeken. Ze weten nog niet wat het is, vermoeden een ontsteking in zijn rug. Vrijdag: ja het is inderdaad een ontsteking en hij krijgt nu via infuus antibiotica. We hopen dat die aanslaan en hij snel opknapt. Nu is het net een oud mannetje.

Bart is nu dus de enige leerling op school, gek hoor. We hopen snel weer 2 leerlingen te hebben.

De school begint weer

Wat doen we in de kerstvakantie? Nou, geen sneeuwpoppen maken, de sneeuw in N-Zeeland ligt hoog op de bergen en nu we in Chili zijn is de vakantie alweer voorbij. Wel gaan we lekker zwemmen natuurlijk, want het is hier warm en we lopen in t-shirt en korte broek. We zijn een week naar Paaseiland geweest en dat is midden in de grote oceaan. Er staan een heleboel grote beelden, er zijn vulkanen en er groeien palmbomen, bananenbomen en kleine strandjes. Rik vond er zelfs een nieuwe juf uit Nederland, juf Loes, kijk maar op de foto.

Bart’s verhaal:
We hebben een beeldje gekregen van Marta en ik zal het mee nemen als ik weer op school kom.
En we zijn in een lavagrot geweest.
En we hebben in het zand geschreven .

Gelukkig nieuwjaar

Wij van de Oliebol wensen iedereen een gelukkig nieuwjaar. Volg je dromen staat er op onze auto. Mooi doel voor 2010. Om te laten zien hoe goed wij al lezen volgen er 2 filmpjes:

Oliebollen met oudjaar?

De Oliebol heeft de tas na de laatste toets eindelijk dichtgedaan. Dat wil niet zeggen dat er niet gelezen wordt. Nee, oma komt uit Nederland naar Nieuw Zeeland met een hele stapel boeken. Het Spongebob boek is favoriet.

Het programma bestaat nu vooral uit uitstapjes. Het eerste is naar het Abel Tasman park waar we weer gaan wandelen. Wij zijn natuurlijk weer de gids, net als in Nepal en slapen niet in de tent maar in hutten met 6 persoonsstapelbedden. Daarna logeren we elke nacht bij oma in de camper, want je kunt er ook boven slapen. Net als in onze eigen camper thuis, dit vinden we dus veel leuker dan de tent.
We varen in een watertaxi terug naar de camper, echt vet. Oma vindt het minder, die wordt helemaal nat. Wij kijken naar de GPS want we zitten voorin de boot en de golven zijn lekker hoog. Ook mama heeft nu een GPS, daar zoeken we schatten mee op. Dat was handig geweest voor piraten.
We hebben er in Australië al een paar gevonden en in Nieuw-Zeeland vinden we er nog meer. In Pijnacker liggen ze ook, dus als we weer terug zijn gaan we die zeker zoeken. www.geocaching.com

Bij Punakaiki liggen de pannenkoekrotsen, maar pannenkoeken kunnen wij er helaas niet eten. Die bakt mama de volgende dag gelukkig lekker zelf. We leren ook over gletsjers en wandelen zelf over morenen (dat zijn die stenen die de gletsjer heeft meegenomen vanaf de berg) naar de muur van ijs. Er valt wel 15 meter sneeuw op de Franz Josef gletsjer en dat verandert langzaam in ijs en glijdt dan naar beneden totdat het smelt. We hangen onze sokken op voor de kerstman en ‘s morgens liggen er allemaal pakjes bij ons hoofd. Onze sokken waren te klein. We hebben meteen de lego racer gebouwd, het Monopoly kaartspel gespeeld en een reep chocola gegeten.

Leuker vinden wij de puzzelwereld waar een heel groot doofhof is waar je met zijn allen naar 4 torens moet lopen en dan de uitgang weer moet vinden. Dat valt niet mee, maar wij spelen eerlijk en kruipen niet onder de hekken door. Daarna kunnen we allerlei puzzels maken. Van die met 4 kleuren schapen met voor- en achterlijven worden papa, mama en oma helemaal gestoord. Wij maken liever een andere puzzel met schapen.

Het lekkerste uitstapje is bij een chocoladefabriek waar je echt mag proeven, een hele zak met repen krijgt en zelfs de trapleuning bedekt is met chocola. Nu zijn niet alleen onze monden bruin maar ook de T-shirts zitten vol chocola. En dan Rik’s verjaardag: 6 jaar en dolblij met de nieuwe Cars auto’s en truck. Dat er zoveel pakjes voor hem zijn is een echte verrassing. Hij trakteert cake met mierzoete spikkels en appel en we eten natuurlijk bij de MacDonalds patat. De Oliebol doet even niet aan fruit en groente.

En zijn er nu oliebollen met oudjaar? Nee, in geen enkele winkel is meel voor het beslag te koop en er is geen enkele oliebollenkraam te vinden. Gelukkig heeft tante Loes sterretjes meegegeven en die steken we af voordat we gaan slapen in Christchurch.

Laatste bericht uit het land van de kangoeroe

Terwijl de hele school thuis in Sinterklaas sferen is, leeft iedereen hier al naar de Kerst toe en de komst van de Kerstman. In de supermarkten zijn kerstaanbiedingen en kalkoenen te koop. Wij laten dat langs ons heen gaan. Geen kerstversiering voor mama’s verjaardag is de regel.
In Albany bezoeken we een gezin met 3 schoolgaande meiden en baby Tobias. Wij knuffelen lekker met Tobias en natuurlijk praat je gewoon Nederlands met hem. Zijn vader Max heeft Nederlandse ouders, maar spreekt alleen Engels. Zijn moeder Anke komt uit Duitsland en praat Duits en Engels met hem. Met de meiden praten we wat Engels en gewoon Nederlands, zij leren zo ook Nederlands maar praten ook Duits en Engels tegen ons. We springen op het kussen, fietsen in de tuin, spelen allerlei bordspellen in de woonkamer en missen ze als zij naar school gaan met de schoolbus en wij in hun huis school krijgen.

Op hun school is het bijna zomervakantie en ze krijgen een heel uitgebreid rapport met heel veel toelichting. Gelukkig heeft juf Rianne een rapport voor Rik gestuurd op de computer, want juf Monique en meester Hans hebben nog geen rapport gemaakt en we doen zo ons best.
De oudste meiden zitten in klas 4 en 6, maar omdat er zo weinig leerlingen zijn zitten ze bij dezelfde juf. Ze leren Italiaans omdat er een Italiaanse lerares is en hebben ook een schooluniform.

Onderdeel deze keer op de takenkaart van Bart was een stukje schrijven voor het weblog. Hij heeft vragen bedacht, Rik heeft mondeling antwoord gegeven.
Vragen van Bart:
1. Welken dieren heb je al gezien? struisvogel, walvis, dolfijn, emoe, kip, kangoeroe, kameel, en ik heb een slang op het pad bij de karri bomen gevonden. Pinguins, soort kleine varkentjes, de wombat in de dierentuin van Australië, een krokodil. Ik heb een koala geaaid en een slang vastgehouden. Aan de onderkant was hij een beetje zacht en een beetje hard.
2. Wat is je favorieten spel? Mario kart en Cars en Mario Party op de Nintendo DS
3. Vind je het leuk om in Australieen te zijn? ja, omdat we de DS hebben en het zo leuk was bij de meiden in Albany.
4. Waar doe je het liefst school? bij de pinguïns.

In het Taaljournaal boek van Bart staat een werkblad genoemd voor een taalmachine. Hij dacht dus snel klaar te zijn. Fout: meester Hans tekent, knipt en schrijft gewoon zelf wat en zie de foto voor het resultaat.

Binnenkort sluit ook de reizende school de Oliebollen de deuren (nog even zoeken waar die zitten, want we hebben nog steeds bijna altijd buiten les) voor de kerstvakantie. Dan komt oma ook, neemt ze leesboeken mee? Heksje Lilly en de piraten leest Bart al voor in de auto. Hopelijk komt de kerstman ook. We wensen iedereen een prettige vakantie.

Down Under

De Reizende School de Oliebol is nu Down Under. Als je op een wereldbol kijkt zie je dat wij nu aan de onderkant van de wereld zijn. Ook hier hebben we meestal buiten school, want je loopt hier in je korte broek en t-shirt en smeert je in met factor 30 tegen de zon. Veel kinderen krijgen hier les van hun ouders, we ontmoeten de eersten op de camping in Perth. Hun ouders vinden de dingen die je op school leert niet goed voor hun kinderen en maken een eigen lesprogramma. Of de ouders werken dan eens hier en dan eens daar en hebben geen huis maar een caravan waar ze in wonen.
Andere kinderen in Australië wonen veel te ver weg van school en krijgen les via de radio, computer en webcam. Een of twee keer per jaar zien ze hun klasgenoten tijdens een schooluitstapje in het echt.

In Geraldton bezoeken we een basisschool, Primary School. De klassen zijn ongeveer net zo groot als bij ons, maar alle tafels en stoelen zijn even hoog. Of je nu een kleine of grote leerling bent. De stoelen zijn van plastic, lekker zweten in de zomer. Alle kinderen hebben een waterfles op hun bureau. Ze hoeven hier niet tot 10 uur te wachten om iets te mogen drinken.
In groep 3 en 4 schrijven ze nog niet aan elkaar zoals bij ons, maar krijgen een zogenaamde printing les, waarin ze drukletters moeten schrijven. Dat vinden Bart en Rik wel interessant. Verder hangen er heel veel plak, verf en teken werkjes. Voor een kind met adhd wel heel druk, maar misschien komen die hier minder voor

Bart, welke dieren heb je al gezien in Australië? “Kangoeroes. Vogels. Vogelbekdier op een muntje, walvis, hond, koala’s, schildpad, muskduck hij heeft een lel”.
Waar rijd je in Australië? “Links“. Als je oversteekt kijk je dus eerst “regts dan links en nog een keer regts“.
“Ik ben drie keer eerste geworden met mario partie. Op de Ds.
Er is een mens met een zelboot drie keer de werold rond gevaaren
Ik ben in een egte onder zee er gewest “.
Rik, wat wil jij typen? Mis sis rik bart mamamamama

School in de bergen

Elke ochtend moeten wij een uur lopen voordat we school hebben. Soms de hele ochtend. Veel kinderen hier in Nepal moeten elke dag 2 uur heen en 2 uur terug lopen en zitten dan met 60 tot 70 kinderen in een klas!
Wij hebben een kleine klas met maar 2 kinderen en een meester en een juf. Meestal maakt de meester foto's (die komen volgende week) en vertelt de juf wat we gaan doen. Wij doen taal, schrijven en rekenen, net als jullie in de klas.

Bart maakt ook een extra taal opdracht. De juf stelt vragen en Bart schrijft de antwoorden op.
Wat vind je het leukst in Nepal? "Stenen gooien" en Rik vindt afdalen van de berg het leukst.
Welk eten vind je het lekkerst in Nepal? " Pizza" en Rik eet het liefst patat, dat maken ze hier ook.

In het taaljournaal staat de vraag: waar schaam jij je voor? Bart schrijft: "Nepal is een arm land. Ik schaam me dat toeristen eeten laaten staan."

Verder rekenen we veel: tellen van trappen die we op of af moeten lopen, hoeveel honden we zien vanuit de bus, hoeveel ezels er in de ezelkaravaan lopen, de ogen op de dobbelstenen met Yahtzee, Uno, een spel waarbij we met 2 plastic varkens gooien wat punten oplevert.
De Nepalese letters kunnen we echt niet lezen, de Engelse gelukkig wel, maar dan klopt onze uitspraak niet! Jammer voor je, zegt Rik dan.