School in de bergen

Elke ochtend moeten wij een uur lopen voordat we school hebben. Soms de hele ochtend. Veel kinderen hier in Nepal moeten elke dag 2 uur heen en 2 uur terug lopen en zitten dan met 60 tot 70 kinderen in een klas!
Wij hebben een kleine klas met maar 2 kinderen en een meester en een juf. Meestal maakt de meester foto's (die komen volgende week) en vertelt de juf wat we gaan doen. Wij doen taal, schrijven en rekenen, net als jullie in de klas.

Bart maakt ook een extra taal opdracht. De juf stelt vragen en Bart schrijft de antwoorden op.
Wat vind je het leukst in Nepal? "Stenen gooien" en Rik vindt afdalen van de berg het leukst.
Welk eten vind je het lekkerst in Nepal? " Pizza" en Rik eet het liefst patat, dat maken ze hier ook.

In het taaljournaal staat de vraag: waar schaam jij je voor? Bart schrijft: "Nepal is een arm land. Ik schaam me dat toeristen eeten laaten staan."

Verder rekenen we veel: tellen van trappen die we op of af moeten lopen, hoeveel honden we zien vanuit de bus, hoeveel ezels er in de ezelkaravaan lopen, de ogen op de dobbelstenen met Yahtzee, Uno, een spel waarbij we met 2 plastic varkens gooien wat punten oplevert.
De Nepalese letters kunnen we echt niet lezen, de Engelse gelukkig wel, maar dan klopt onze uitspraak niet! Jammer voor je, zegt Rik dan.